• Gedichten bij dichtschilderijen

    7 augustus 2009

     

    Vergankelijkheid
     
    als een geschilderde vlek
    zie ik je langzaam voorbij gaan
    herkenning in houding en kleur
    witte doorschijnendheid is als
    een waas op beide ogen, maar ook
    de tint van naderende vergankelijkheid
     
    ©Anke Hoefs
     
    -------------------------------------------------------------------------------------------------
     
    De schilder
     
    Veegvaste spetterende kleuren
    maken een golvende beweging.
    De energie spat je tegemoet.
    Je wilt het vangen, meenemen,
    altijd bij je hebben.
    En op elk gewenst moment naar buiten knallen.
     
    Vette strepen figureren
    in abstract deinende vormen.
    De contouren strak en sterk.
    Je zoekt het licht, de diepte
    en de intens mooie beleving.
    Het moet je raken, in je hart
     
    Het is gedaan; de kleuren
    nemen vaste vormen aan
    onder glanzende vernis.
    Gefixeerd, niet meer te veranderen
    openbaart het zich aan iedereen
    die kijkt; er door bewogen is.
     
    ©Anke Hoefs
     
    -------------------------------------------------------------------------------------------------
     
     
     
     
    (ex)kindsoldaat
     
    Lief kind, waar ben je toch gebleven.
    Wie heeft zo op je ingehakt.
    Je nieuwsgierigheid is verdwenen,
    je spontaniteit geknakt.
     
    Ooit heb je vrij en onbezorgd
    kunnen lachen, kunnen spelen.
    Totdat een leger je dwong te doden.
    Kunnen die wonden ooit nog helen?
     
    Lief kind, laat mij je liefdevol omarmen
    totdat je weer wat kind kunt zijn;
    totdat de schoft die in je huisde,
    voor altijd op de vlucht zal zijn.
     
    ©Anke Hoefs
     
    -------------------------------------------------------------------------------------------------
     
    Afgestaan
     
    Prachtig lief, klein knuffeltje
    tevreden in de armen van die
     vreemde vrouw. Zij wit, jij
     zwart, het maakt  niet uit.
    Ze houdt onvoorwaardelijk
     van jou.
     
    Waar is zij, je eigen mams;
    waarom heeft ze je afgestaan?
    Ongewenst zwanger, geldgebrek,
    of heeft aids haar afgedaan?
     
    Prachtig lief, klein knuffeltje
    droom en slaap maar rustig door.
    Zij zoekt en vindt,
     maakt niet uit waar,
    een liefdevolle plek voor jou.
     
    ©Anke Hoefs
     
    -------------------------------------------------------------------------------------------------
    Vriendjes
     
    Rood, geel, bruin, gebroken wit of zwart,
    vriendjes kies je niet op kleur,
    maar met gevoel, vanuit je hart.
     
    Rood, blauw, paars, gespikkeld grijs of groen,
    vriendjes mogen anders zijn,
    het gaat om wat ze dóen.
     
    Zwart, wit, rood, oranjegeel of goud,
    vriendjes hebben is heel fijn,
    zorg dat je ze ook houdt.
     
    ©Anke Hoefs
     
    -------------------------------------------------------------------------------------------------
     
    Spelen met de maan
     
    Elke dag dezelfde kunsten
    voor telkens weer een nieuw publiek.
    Elke dag dezelfde gunsten
    van verzorger Annemiek.
     
    Elke dag volgen duizend ogen
    vanaf de tribune, bank na bank,
    onze beweging in hoge bogen.
    Luid applaus valt ons ten dank.
     
    Maar ’s nachts dan zijn we eindelijk vrij.
    Als alle kinderen slapen gaan,
    dan zwemmen we heerlijk zij aan zij
    om te gaan spelen met de maan.
     
    ©Anke Hoefs
     
     
     
     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1401 keer bekeken

  • Antje-juni 2008

    4 juli 2008

    Antje

    Het is zondag. Antje heeft net een kop koffie ingeschonken en zit te mijmeren over gisteren. Een erg leuke dag, vol met verrassingen. Vorige week maandag kwam de buurman van de overkant langs en stelde aan Antje voor dat ze met hem en zijn vrouw een dag mee zou gaan op kunstroute. De kunstroute Morene en Veen in de gemeente Borger-Odoorn. Ze had wat beduusd gereageerd op de uitnodiging, maar toch wel enthousiast ja gezegd. Zoiets kan ze niet meer zelfstandig ondernemen op haar leeftijd, maar ze is wel geïnteresseerd in kunst. Ze heeft zelf, toen ze ophield met werken, een tijdlang met verve geschilderd en in die tijd ging ze ook aardig wat kunstroutes en kunstmarkten af.

    De overburen, Henk en Annet, wonen nog maar net een half jaartje tegenover haar. Mensen uit Vlaardingen, waarmee ze af en toe een praatje maakt als zij de hond uitlaten en zij lekker in haar voortuintje zit. Vandaar dat ze wat beduusd was over de uitnodiging. Je kent elkaar vrijwel niet en dan toch zo’n aardig gebaar. Ze spraken af dat ze de zaterdag mee zou gaan. De overburen hadden een route uitgestippeld, beginnend in het gemeentehuis in Exloo waar een  overzicht te zien was van werken van de deelnemende kunstenaars. Antje vond het geschilderde portret van de onlangs aangestelde burgemeester wel grappig. Het had als titel “Out is in”. In Exloo dronken ze ook even een kopje koffie op een terras. Het weer was fantastisch, stralend zonnig. Antje genoot. Daarna gingen ze op pad, bij de kunstenaars langs. Niet bij allemaal, dat zou te veel worden.  Na de koffie zijn ze bij één kunstenaar en één galerie gaan kijken.

    Mooie werken heeft Antje gezien. Toen het lunchtijd werd en Henk voorstelde ergens een hapje te halen, heeft Antje een leuke gelegenheid aanbevolen. “Het is er gezellig, er is een terras, het eten is goed en ik trakteer jullie graag”. De protesten van Henk en Annet wuift ze weg. “Laat mij alsjeblieft wat terugdoen, dat stel ik erg op prijs”.Na de uitstekende lunch bezoeken ze nog twee kunstenaar en een galerie. Antje heeft haar ogen uitgekeken. Ze zag mooie en heel aparte kunst en vond het erg leuk om met de kunstenaars te praten en de achterliggende visie te horen bij hun werk. Ook genoot ze van de autorit langs uitgestrekte landbouwvelden, door bos en door prachtige dorpen.       

    Aan het eind van de zaterdagmiddag kwamen ze thuis en daar wachtte de volgende verrassing. Een van de kinderen van Henk en Annet is bij het huis van zijn ouders gearriveerd en heeft de barbecue vast opgestookt. “Zo kunnen we deze dag gezellig afsluiten”, vond Annet en Henk beaamde: “Ja Antje, ik ben het met mijn vrouw eens. Het was erg gezellig met jou op stap te zijn en we hebben ook nog aardig wat van je geleerd, door de vragen die je overal stelde. Zo besluiten we op een fijne manier een prachtige dag”.

    En prachtig was het, mijmert Antje verder. Dit was een dag om nog lang van na te genieten.

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1800 keer bekeken